Troebel water

goudvissen vluchten
onder de waterplanten –
gedachtenflitsen

mijn goudvissen

Eens in het jaar maak ik de vijver schoon, anders wordt het water zo troebel. Ik heb daar een eenvoudige methode voor die bij mijn kleine vijver prima werkt. Ik schep hem met emmers leeg en giet het water over de tuin. Elke keer als ik een emmer leegstort, kriebelt het van de larfjes, wormpjes, kreeftjes en ander klein spul. Tot groot plezier van de tuinvogels, die dit maaltje waterdiertjes als een welkome afwisseling zien. Soms komen er per ongeluk een paar goudvisjes in de emmer mee. Ik kan het dan niet over mijn hart verkrijgen de spartelende diertjes op het gras te laten liggen en zet ze zorgzaam terug in de vijver.

Op de dag dat ik de vijver schoonmaak meldt het nieuws de ontknoping van het gezinsdrama. Na twee weken zoeken zijn de twee broertjes Julian en Ruben eindelijk gevonden, vermoord. Heel Nederland leefde mee en zocht mee de afgelopen weken, hoop tegen beter weten in. In dezelfde periode geeft nieuws ook verslag van het geweld in Syri├ź en andere verre landen. Er zijn veel onschuldige burgerslachtoffers waaronder kinderen. De aandacht in het nieuws bleef ver in de schaduw van de zoektocht. Ik merkte dat het me soms ergerde. Waarom zijn de twee jongens belangrijker dan de talloze kinderen elders?

Het drama zit nog in mijn hoofd als ik weer een emmer leeggooi. Opeens zie ik wat ik doe. Zonder probleem laat ik honderden kleine kriebelbeestjes als vogelvoer liggen, maar die paar goudvissen zet ik terug. Waarom vind ik goudvissen belangrijker? Is dat omdat ik er ooit een paar euro voor betaald heb? Of omdat ze me zo aankijken met hun starende vissenogen? Of omdat ze groot en opvallend gekleurd zijn en zoveel dichter bij me staan dan die talloze anonieme waterbeestjes?

Eerlijk gezegd moet ik er niet aan denken tussen het gras te wroeten naar die honderden miniscule beestjes. Ondoenlijk. Die paar goudvisjes kan ik wel redden, geen probleem. En natuurlijk zie ik graag mooie goudvissen zwemmen in mijn schone heldere vijver.

Gepubliceerd door

Ron Poot

Ron Poot, geboren in 1956 te Bodegraven. Opgegroeid in het groene hart van Holland. Van jongs af aan gefascineerd door de natuur om hem heen. Altijd op zoek naar het bijzondere dat verborgen is in het gewone.