Plezierjacht

dode takken
deinen voorbij, verdwijnen
acht edelherten

Edelherten

Ik mag meedoen aan een enquete van Natuurmonumenten over het beheer van wilde dieren:  “of ik het goed vind, dat er soms herten of zwijnen worden afgeschoten”

ik snap best
als er ergens veel te veel dieren zijn
er erg veel schade berokkend wordt
er gevaar is voor het drukke verkeer
er ziekten overgebracht worden
dat er in ons overbevolkte land
soms dieren worden afgeschoten
soms

maar
dat iemand
uren lang zit te wachten
om een hert in het vizier te krijgen
zo’n prachtig groot en vredelievend dier
dan doelbewust aanlegt
richt en mikt
afvuurt
en ziet hoe
het dier getroffen
bloedend schreeuwend wankelt
stuiptrekkend neervalt sterft
de ogen star de poten stijf
en daar plezier
aan beleeft

dat snap ik niet
nooit

Enquete natuurmonumenten

Gepubliceerd door

Ron Poot

Ron Poot, geboren in 1956 te Bodegraven. Opgegroeid in het groene hart van Holland. Van jongs af aan gefascineerd door de natuur om hem heen. Altijd op zoek naar het bijzondere dat verborgen is in het gewone.

2 gedachten over “Plezierjacht”

  1. Klopt, plezier beleven aan het lijden van medeschepselen is walgelijk.
    Ooit eens nagedacht over het nut en noodzaak van de jacht?
    We hebben de mooiste natuurgebieden te danken aan de jachtdrift van onze voorouders, die behielden die gebieden om te kunnen jagen.
    Ik ben van mening dat de jacht op zich het wel gehad heeft. Wildbeheer niet.
    De OVP is daar een schitterend voorbeeld van. Prachtig toch hoe de dieren daar tijdens een koude winter massaal sterven. Geweldig die lijkenlucht die na de vorst je op de dijk omhuld.
    Als je daar van geniet ben je geen haar beter dan de in het verhaaltje omschreven bloeddorstige jager.

Reacties zijn gesloten.